De weg kwijt…

De werkzoekende 50-plusser is soms de wanhoop nabij. En dan is het té gemakkelijk om de schuld bij iedereen om je heen te leggen. En zelf ook te gaan zoeken naar excuses waarom het allemaal niet lukt.

Murw geslagen
We zien ze helaas te vaak bij ons aan tafel. Moe, verdrietig, zonder strijdlust en murw geslagen door het keer-op-keer ontvangen van een afwijzing op de zoveelste poging om een nieuwe baan te krijgen: de werkzoekende 50-plusser. Door omstandigheden gedwongen om zich, soms voor het eerst in 20 jaren, opnieuw te profileren op de complexe arbeidsmarkt. En dan raken ze de weg nog wel eens kwijt…

De sociaal wenselijke afwijzing
Het maakt voor ons, itlinx – Connects Careers, geen verschil hoe oud of jong een sollicitant is. Maar dat zeggen natuurlijk alle bedrijven en organisaties. “Het gaat erom wat je kunt en hoe je jezelf opstelt. Je leeftijd is geen argument!”. Want je mag tenslotte als werkgever niet discrimineren op leeftijd. En daar komen we in de jungle van de sociaal wenselijke afwijzing, zoals ik dat dan maar noem. Goed opgeleide HR-medewerkers van een organisatie laten hun principes los zodra ze de corporate wereld instappen: afwijzing op afwijzing schieten ze naar de oudere sollicitant. En aan creativiteit geen gebrek: “u past niet in het team”, “u woont toch écht te ver weg”, “uw opleiding en ervaring sluiten niet aan bij wat we zoeken” etcetera etcetera.

Werkgevers begrijpen het gewoon niet
Recent mocht ik zelf ook meemaken welke impact bovenstaande op mensen kan hebben. Ik sprak namelijk een 50-plusser die nogal negatief van zich af beet, richting de werkgever uiteraard. Want die doen toch alles verkeerd. Een klein beetje spiegelen van mijn kant bracht hem tot ander inzicht. Gewoon de volgende vraag: “Heb jij enig idee hoe je overkomt op mij?”, “want ik ben tenslotte ook een werkgever”, voegde ik er ter verduidelijking aan toe. Grote ogen, stilte… “Ja, als je het zo bekijkt…” was zijn reactie.

Intervisie met lotgenoten
Op dat moment vertelde hij me dat hij wekelijks met een aantal collega-50-plussers, allen werkzoekend, ervaringen uitwisselde. Wekelijks met gelijkgestemden aan de slag om werk te zoeken! “Geweldig, vertel eens hoe die bijeenkomsten verlopen? En kan ik een keer met jullie in gesprek om te delen hoe wij, itlinx, de 50-plusser zien in de arbeidsmarkt?” vroeg ik hem. Schoorvoetend gaf hij aan dat hij dat met zijn “lotgenoten” zou willen bespreken, want ja, een buitenstaander erbij halen was niet gebruikelijk. Begripvol vertelde ik dat ik dat wel begreep en zijn reactie zou afwachten.

Privacy…
Na twee weken kwam zijn reactie: “Sebastian, je bent welkom, maar we willen wel graag vooraf met je afspreken waarover we het gaan hebben.” En op mijn vraag of hij me wilde vertellen hoe de samenstelling van de groep was kreeg ik argwanend het antwoord: “Dat ga ik even overleggen, het gaat wel om privacy van de mensen…”. Privacy? Pardon? Je zoekt een baan, strooit je CV over heel het internet en een gesprek met mij, als representant van een bedrijf dat een zwak heeft voor de oudere werknemer is dan plotseling privacy-gevoelig?

Ook ik raak soms even de weg kwijt…

“itlinx – Connects Careers. Meer dan 50 jaren kennis en ervaring in de wereld van ICT”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *